LegalPost

แนวทางการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากความเสียหายของผู้บริโภค

อ้างอิงกรณีปรึกษา 26 กรณี · อัปเดต · แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลี

การได้รับค่าสินไหมทดแทนจากความเสียหายของผู้บริโภคต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่จำเป็นตามประเด็นที่เกี่ยวข้อง เช่น ความเป็นเท็จของโฆษณา ข้อบกพร่องของผลิตภัณฑ์ และความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างความเสียหายกับการกระทำ อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ผู้บริโภคพิสูจน์ได้ยากด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์หรือทางเทคนิค เช่น ข้อบกพร่องของผลิตภัณฑ์ ภาระการพิสูจน์อาจผ่อนปรนลงได้เมื่อยืนยันข้อเท็จจริงบางประการแล้ว

โครงสร้างในภาพเดียว

ผู้เกี่ยวข้อง → ผู้บริโภค → ผู้ผลิตหรือผู้โฆษณา → ผู้บริโภคเสียหาย หลังเห็นโฆษณาหรือใช้ผลิตภัณฑ์ → โฆษณาไม่ตรงจริงหรือเกินจริง จนผู้บริโภคทั่วไปอาจเข้าใจผิดหรือไม่? → ใช่ กฎหมายว่าด้วยการทำให้การแสดงข้อมูลและโฆษณาเป็นธรรม มาตรา 3 วรรค 1 ข้อ 1 → ไม่ใช่ → มีข้อเท็จจริงชี้ว่าผลิตภัณฑ์ต่ำกว่าคุณภาพปกติ และเกิดความเสียหายแม้ใช้ตามปกติหรือไม่? → ใช่ → ผู้ผลิตพิสูจน์สาเหตุอื่นของความเสียหายได้หรือไม่? → อาจเรียกค่าสินไหมได้ เมื่อพิสูจน์ความเสียหายและเหตุเชื่อมโยง → ยังสรุปสิทธิไม่ได้ หรือข้อสันนิษฐานอาจใช้ไม่ได้ → ตรวจว่าความเสียหายเกิดขึ้นจริงและเชื่อมโยงกับเหตุหรือไม่ → ความเสียหายและเหตุเชื่อมโยง → พิจารณาการใช้ตามปกติและสาเหตุอื่นของอุบัติเหตุ → การใช้งานปกติและสาเหตุอื่น → การรับโอนสถานะผู้ซื้อไม่ทำให้สิทธิเรียกร้องโอนโดยอัตโนมัติ → กรณีรับโอนสถานะผู้ซื้อ

ประเด็นสำคัญ

  • การพิจารณาว่าเป็นโฆษณาอันเป็นเท็จหรือเกินจริงหรือไม่ จะพิจารณาอย่างเป็นกลางโดยยึดความประทับใจโดยรวมและท้ายที่สุดที่ผู้บริโภคซึ่งใช้ความระมัดระวังตามปกติได้รับจากโฆษณา (กฎหมายว่าด้วยการทำให้การแสดงข้อมูลและโฆษณาเป็นธรรม มาตรา 3 วรรค 1 ข้อ 1 (표시·광고의 공정화에 관한 법률 제3조 제1항 제1호), กรณีตัวอย่าง 5, 14 และ 24)
  • แม้จะทำธุรกรรมโดยเห็นโฆษณา การพิจารณาว่าจะได้รับค่าสินไหมทดแทนหรือไม่ก็ต้องตรวจสอบว่าโฆษณาไม่ตรงกับข้อเท็จจริงหรือกล่าวเกินจริงอย่างมากหรือไม่ และอาจทำให้ผู้บริโภคเข้าใจผิดหรือไม่ เป็นต้น (กรณีตัวอย่าง 5 และ 14)
  • ในกรณีที่ได้รับความเสียหายจากข้อบกพร่องของผลิตภัณฑ์ หากผู้บริโภคพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ทำให้อนุมานได้ว่าผลิตภัณฑ์ขาดคุณภาพหรือประสิทธิภาพตามปกติ และพิสูจน์ว่าเกิดความเสียหายแม้ใช้ผลิตภัณฑ์ตามวิธีใช้งานปกติ หากฝ่ายผู้ผลิตไม่สามารถพิสูจน์สาเหตุอื่นได้ ก็อาจสันนิษฐานได้ว่ามีข้อบกพร่องและความสัมพันธ์เชิงเหตุผล (กรณีตัวอย่าง 2 และ 8)
  • เพียงเพราะอายุการใช้งานของผลิตภัณฑ์สิ้นสุดลง ไม่ได้ทำให้ความรับผิดของผู้ผลิตในการดูแลความปลอดภัยสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่ต้องพิจารณารวมถึงการใช้งานตามปกติหรือไม่ และมีสาเหตุอื่นของไฟไหม้หรืออุบัติเหตุหรือไม่ (กรณีตัวอย่าง 9 และ 19)
  • การรับโอนสถานะผู้ซื้อห้องชุดในโครงการไม่ได้ทำให้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากความเสียหายเพราะโฆษณาอันเป็นเท็จหรือเกินจริงของผู้ซื้อรายเดิมโอนไปด้วยโดยอัตโนมัติ อาจจำเป็นต้องมีพฤติการณ์พิเศษที่แสดงว่าผู้รับโอนได้รับความเสียหายจากโฆษณา (กรณีตัวอย่าง 4)
  • แม้ความประมาทของฝ่ายผู้เสียหายมีส่วนทำให้เกิดหรือเพิ่มความเสียหาย แต่ในกรณีสัญญาที่กำหนดจำนวนค่าสินไหมทดแทนไว้ล่วงหน้า ประเด็นที่อาจเกิดขึ้นคือการลดจำนวนเงินที่กำหนดไว้ล่วงหน้าโดยคำนึงถึงพฤติการณ์ต่าง ๆ ไม่ใช่การหักลดค่าสินไหมทดแทนตามส่วนแห่งความประมาท (ประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 398 วรรค 2 (민법 제398조 제2항), กรณีตัวอย่าง 15)
  • เพียงเพราะหน่วยงานกำกับดูแลไม่ได้ใช้อำนาจ ไม่ได้ทำให้รัฐต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หลักเกณฑ์คือการไม่ใช้อำนาจนั้นขาดความสมเหตุสมผลอย่างชัดเจนหรือไม่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์เฉพาะ (กรณีตัวอย่าง 3)

คำถามที่พบบ่อย

Q. หากเนื้อหาโฆษณาไม่ตรงกับความเป็นจริง สามารถเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้หรือไม่

หากโฆษณาไม่ตรงกับข้อเท็จจริง หรือกล่าวเกินจริงอย่างมากจนอาจทำให้ผู้บริโภคเข้าใจผิด และอาจบั่นทอนระเบียบการค้าที่เป็นธรรม ก็อาจเข้าข่ายโฆษณาอันเป็นเท็จหรือเกินจริงได้ การพิจารณาโดยทั่วไปจะตรวจสอบอย่างเป็นกลางถึงความประทับใจโดยรวมที่ผู้บริโภคซึ่งใช้ความระมัดระวังตามปกติได้รับจากโฆษณา

กรณี 5, กรณี 14, กรณี 24

Q. ได้รับความเสียหายขณะใช้ผลิตภัณฑ์ตามปกติ จำเป็นต้องพิสูจน์ข้อบกพร่องโดยตรงหรือไม่

ในกรณีที่ยากจะพิสูจน์ข้อบกพร่องและความสัมพันธ์เชิงเหตุผลโดยใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์หรือทางเทคนิค ผู้บริโภคอาจพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ทำให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์ไม่มีคุณภาพหรือประสิทธิภาพตามที่ควรมีโดยปกติ และพิสูจน์ว่าความเสียหายเกิดขึ้นแม้จะใช้ผลิตภัณฑ์ตามวิธีใช้งานปกติ หากฝ่ายผู้ผลิตไม่สามารถพิสูจน์สาเหตุอื่นได้ ก็อาจสันนิษฐานได้ว่ามีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างข้อบกพร่องกับความเสียหาย

กรณี 2, กรณี 8

Q. หากเครื่องใช้ไฟฟ้าพ้นอายุการใช้งานแล้ว จะเรียกร้องความรับผิดจากผู้ผลิตไม่ได้ใช่หรือไม่

การที่อายุการใช้งานของผลิตภัณฑ์สิ้นสุดลง ไม่ได้ทำให้หน้าที่ของผู้ผลิตในการดูแลให้ผลิตภัณฑ์มีความปลอดภัยสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติ ต้องพิจารณาประกอบกันด้วยว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นระหว่างการใช้งานตามปกติหรือไม่ และมีสาเหตุอื่นที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุหรือไม่

กรณี 9, กรณี 19

Q. ซื้ออพาร์ตเมนต์โดยเชื่อโฆษณาขายโครงการ แต่สิ่งอำนวยความสะดวกที่โฆษณาไว้ไม่ได้สร้างขึ้น จะได้รับค่าชดเชยหรือไม่

หากมีการโฆษณาที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงหรือกล่าวเกินจริงอย่างมาก เช่น โฆษณาว่าจะมีการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกแห่งหนึ่ง ทั้งที่แผนการพัฒนายังไม่ได้รับการยืนยันแน่นอน ก็อาจมีประเด็นเรื่องความรับผิดในการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนได้ การพิจารณาว่าโฆษณาอาจทำให้ผู้บริโภคเข้าใจผิดหรือไม่ จะพิจารณาจากความประทับใจโดยรวมที่ผู้บริโภคทั่วไปได้รับ

กรณี 5, กรณี 14

Q. หากรับโอนสถานะผู้ซื้ออพาร์ตเมนต์ที่มีการโฆษณาอันเป็นเท็จหรือเกินจริง จะได้รับสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนไปด้วยหรือไม่

การโอนสถานะผู้ซื้อห้องชุดในโครงการเพียงอย่างเดียว ไม่ได้ทำให้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากการกระทำละเมิดของผู้ซื้อรายเดิมโอนไปด้วยโดยอัตโนมัติ ผู้รับโอนอาจเรียกร้องได้หากมีพฤติการณ์พิเศษที่แสดงว่าตนได้รับความเสียหายโดยตรง เช่น เชื่อโฆษณาอันเป็นเท็จหรือเกินจริงและรับโอนสถานะในราคาที่สูงขึ้นเพราะโฆษณานั้น

กรณี 4

Q. หากต้องการให้ผู้ผลิตรับผิดโดยอ้างว่าการออกแบบผลิตภัณฑ์มีความเสี่ยง ต้องพิจารณาอะไรบ้าง

หากการเลือกใช้แบบผลิตภัณฑ์ทางเลือกที่สมเหตุสมผลจะสามารถป้องกันอุบัติเหตุหรือลดความเสี่ยงได้ แต่กลับไม่ได้เลือกใช้แบบดังกล่าวจนทำให้ผลิตภัณฑ์ไม่ปลอดภัย ก็อาจถือว่ามีข้อบกพร่องด้านการออกแบบได้ โดยจะพิจารณาปัจจัยต่าง ๆ โดยรวม เช่น ลักษณะและการใช้งานของผลิตภัณฑ์ ความเสี่ยงที่คาดหมายได้ ความเป็นไปได้ในการหลีกเลี่ยงความเสี่ยง ตลอดจนความเป็นไปได้และต้นทุนทางเศรษฐกิจของแบบผลิตภัณฑ์ทางเลือก

กรณี 10

Q. หากยืนยันได้ทั้งการใช้ผลิตภัณฑ์และการได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค จะถือว่ามีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลด้วยหรือไม่

การที่บุคคลสัมผัสผลิตภัณฑ์หรือสารชนิดหนึ่ง และเกิดโรคขึ้น ไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ว่าโรคของบุคคลนั้นเกิดจากสิ่งดังกล่าว ต้องพิจารณาพฤติการณ์เฉพาะ เช่น ชนิดของโรคและปัจจัยอื่นที่อาจทำให้เกิดโรคด้วย ในกรณีตัวอย่างมีการกล่าวถึงคำพิพากษาที่ไม่รับรองความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างการสูบบุหรี่กับมะเร็งปอดชนิดหนึ่ง

กรณี 6, กรณี 13

Q. หากสินค้าเสียหายหรือผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บระหว่างการขนส่ง สามารถเรียกร้องค่าชดเชยจากผู้ขนส่งได้หรือไม่

หากสินค้าเสียหายระหว่างการขนส่งทางรถไฟ จะสันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ขนส่งมีความประมาท และหากผู้ขนส่งพิสูจน์ไม่ได้ว่าตนใช้ความระมัดระวังครบถ้วน ก็ยากที่จะพ้นจากความรับผิดในการชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หากผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บบนรถไฟ ความรับผิดก็อาจเป็นประเด็นได้เช่นกัน หากผู้ขนส่งพิสูจน์ไม่ได้ว่าตนใช้ความระมัดระวังเพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสารครบถ้วน

กรณี 17, กรณี 23

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการผูกขาดและการค้าที่เป็นธรรม มาตรา 23 วรรค 1 ข้อ 3 (독점규제 및 공정거래에 관한 법률 제23조 제1항 제3호)
  • กฤษฎีกาบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการควบคุมการผูกขาดและการค้าที่เป็นธรรม มาตรา 36 วรรค 1 [ตารางแนบท้าย 1-2] ข้อ 4 (ก) (독점규제 및 공정거래에 관한 법률 시행령 제36조 제1항 [별표 1의2] 제4호 (가)목)
  • กฎหมายว่าด้วยการทำให้การแสดงข้อมูลและโฆษณาเป็นธรรม มาตรา 3 วรรค 1 ข้อ 1 (표시·광고의 공정화에 관한 법률 제3조 제1항 제1호)
  • กฤษฎีกาบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการทำให้การแสดงข้อมูลและโฆษณาเป็นธรรม มาตรา 3 วรรค 1 (표시·광고의 공정화에 관한 법률 시행령 제3조 제1항)
  • กฎหมายว่าด้วยการทำให้การแสดงข้อมูลและโฆษณาเป็นธรรมฉบับเดิม (구 표시·광고의 공정화에 관한 법률)
  • กฎหมายว่าด้วยกิจการเภสัชกรรมฉบับเดิม (구 약사법)
  • กฎหมายพื้นฐานว่าด้วยผู้บริโภค (소비자기본법)
  • กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค มาตรา 18 วรรค 1 ข้อ 5 (소비자보호법 제18조 제1항 제5호)
  • ประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 398 วรรค 2 (민법 제398조 제2항)
  • ประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 750 (민법 제750조)
  • กฎหมายลิขสิทธิ์ (저작권법)

ข้อควรระวัง

  • กฎหมายและหลักเกณฑ์ที่ใช้พิจารณาแตกต่างกันไปในแต่ละกรณี จึงควรแยกประเด็นให้ตรงกับประเภทความเสียหาย เช่น ข้อบกพร่องของผลิตภัณฑ์ โฆษณาอันเป็นเท็จ หรืออุบัติเหตุระหว่างการขนส่ง
  • แม้ในกรณีที่อาจผ่อนปรนภาระการพิสูจน์ให้แก่ผู้บริโภค ก็ยังต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ทำให้อนุมานได้ว่าผลิตภัณฑ์มีปัญหาด้านคุณภาพหรือประสิทธิภาพ รวมทั้งพิสูจน์ว่าใช้ผลิตภัณฑ์ตามปกติและเกิดความเสียหายขึ้น
  • การยืนยันเพียงว่ามีปัญหาเกี่ยวกับโฆษณาหรือผลิตภัณฑ์อาจยังไม่เพียงพอ ต้องพิจารณาด้วยว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงมีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลกับการกระทำที่เป็นปัญหาหรือไม่ และสิทธิเรียกร้องเป็นของบุคคลใด
  • ตัวอย่างไม่ได้ระบุกำหนดเวลาเฉพาะในการเรียกร้องหรืออายุความ จึงไม่สามารถใช้แนวทางนี้เพียงอย่างเดียวในการพิจารณากำหนดเวลาได้

กรณีปรึกษาที่ใช้อ้างอิง

คู่มือนี้ AI สรุปจากกรณีปรึกษาของสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลีต่อไปนี้ (ภาษาเกาหลี)

  1. 광고 및 행사가 부당한 이익에 의한 유인행위에 해당하지 않는지
  2. 소비자가 제조업자에게 일반불법행위책임을 물을 때의 입증정도
  3. 석면이 함유된 베이비파우더를 구입·사용한 영·유아와 부모들이 국가를 상대로 식품의약품안전청장 등이 규제권한을 행사하지 않음으로...
  4. 허위·과장광고로 인한 손해배상청구권을 가지고 있던 아파트 수분양자가 수분양자의 지위를 제3자에게 양도한 경우 양수인이 당연히 ...
  5. 건설회사의 허위 분양광고를 보고 아파트 분양을 받은 경우에 건설회사가 손해배상책임을 부담하는지
  6. 갑, 을의 흡연과 폐암 발병 사이에 인과관계가 인정되는지
  7. 분양받은 아파트의 입주가 지연되자 수분양자 갑이 아파트를 신축·분양하는 을 주식회사를 상대로 입주지연에 따른 지연손해금 지급을...
  8. 소비자가 제조업자 측에게 민법상 일반 불법행위책임으로 손해배상을 청구하는 경우, 증명책임의 분배
  9. 내구연한이 경과한 냉장고에서 화재가 발생한 경우 제조회사에 대한 손해배상이 가능한지
  10. 자동변속기가 장착된 차량의 급발진사고에서 대체설계 미채용에 의한 설계상의 결함 유무를 판단하는 기준
  11. 등록 없이 소비자보호법 제18조 제1항 제5호 소정의 소비자단체의 업무를 한 것에 해당하는지
  12. 대형백화점에서의 이른바 변칙세일
  13. 베트남전 참전군인들이 외국법인 등에 의해 제조되어 베트남전에서 살포된 고엽제 때문에 염소성여드름 등 질병이 발생하였다며 을 법...
  14. ‘표시·광고의 공정화에 관한 법률’ 제3조 제1항 제1호가 규정하는 ‘허위·과장의 광고’의 의미 및 판단 기준
  15. 채무자의 채무불이행으로 인한 손해배상액이 예정되어 있는데 손해의 발생 및 확대에 채권자에게도 과실이 있는 경우, 민법 제398...
  16. 텔레비전 방송보도의 내용이 특정인의 명예를 훼손하는 내용을 담고 있는지 여부에 관한 판단기준
  17. 열차의 창으로 유리조각이 날아 들어와 승객이 상해를 입은 경우의 운송인의 손해배상책임
  18. 수급인이 신축한 건물에 하자가 있는 경우, 도급인의 위자료 인정 가부
  19. 제조상의 결함을 인정되는지
  20. 저작권법상 공연권 침해로 손해배상책임이 발생하기 위한 요건
  21. 차장이 열차 출발전에 승강구의 문을 폐쇄하거나 열차 진행중 승강구에 매달려 가는 사람을 차안으로 들여 보내는 등의 조치를 다하...
  22. 종묘업자가 생산한 씨앗에 하자가 있는지의 판단 기준
  23. 철도편으로 탁송한 화물이 훼손된 경우에 철도운송인의 과실추정과 손해배상책임
  24. 광고가 일반 소비자를 대상으로 하는 경우 소비자를 오인시킬 우려가 있는지 여부의 판단기준
  25. 근로자의 사망으로 인한 손해배상 청구사건의 손실배상액 산정에 있어서는 피해자의 수익손실액에서 이미 지급받은 유족보상금은 공제하...

คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับกฎหมายเกาหลี ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะกรณี โปรดปรึกษาทนายความหรือสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลี (โทร 132 ในเกาหลี)