LegalPost

องค์ประกอบความผิดและหลักเกณฑ์การลงโทษตามกฎหมายอาญา

อ้างอิงกรณีปรึกษา 79 กรณี · อัปเดต · แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลี

การพิจารณาว่าเป็นความผิดหรือไม่ จะพิจารณาว่าการกระทำนั้นเข้าข่ายความผิดตามกฎหมายหรือไม่ มีเหตุยกเว้นความผิดหรือไม่ และสามารถถือว่าผู้กระทำต้องรับผิดได้หรือไม่ การมีความผิดปกติทางจิตหรือสำคัญผิดในกฎหมายเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้พ้นโทษ ต้องพิจารณาพฤติการณ์เฉพาะในขณะกระทำและองค์ประกอบที่กฎหมายกำหนด

โครงสร้างในภาพเดียว

ผู้เกี่ยวข้อง → ผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำ → ผู้ได้รับผลกระทบ → ผู้พิจารณาความรับผิด → ① มีการกระทำที่อาจเป็นความผิด พิจารณาข้อเท็จจริงในขณะกระทำ → การกระทำเข้าองค์ประกอบความผิด ตามกฎหมายหรือไม่? → ไม่ใช่ → ใช่ → มีเหตุให้การกระทำชอบด้วยกฎหมาย หรือไม่? → ใช่ มาตรา 20 หรือ 21 → ผู้กระทำยังต้องรับผิดได้ ตามพฤติการณ์หรือไม่? → ไม่ใช่ อาจเกี่ยวกับมาตรา 10 หรือ 16 → มีแนวโน้มเป็นความผิดและรับโทษ เมื่อครบองค์ประกอบและไม่มีเหตุยกเว้น → อาจไม่เป็นความผิด หรืออาจยกเว้น หรือลดโทษตามข้อเท็จจริง → ตรวจภาวะจิตในขณะกระทำ → ตรวจเหตุผลที่เชื่อว่ากฎหมายอนุญาต → ตรวจความจำเป็นและทางเลือกอื่น → ความสามารถแยกแยะข้อเท็จจริง หรือควบคุมการกระทำ มาตรา 10 → มีเหตุอันสมควรให้เข้าใจว่า กรณีของตนทำได้ มาตรา 16 → พิจารณาจุดมุ่งหมาย วิธีการ ความเร่งด่วน และทางเลือก มาตรา 20

ประเด็นสำคัญ

  • องค์ประกอบความผิดแบ่งพิจารณาเป็นการเข้าองค์ประกอบความผิดตามกฎหมาย ความไม่ชอบด้วยกฎหมาย และความรับผิด (กรณีที่ 13)
  • ความบกพร่องทางจิตใจไม่ได้รับการยอมรับเพียงเพราะมีความผิดปกติทางจิต สิ่งสำคัญคือในขณะกระทำความผิด ความสามารถในการแยกแยะข้อเท็จจริงหรือควบคุมการกระทำบกพร่องหรือลดลงหรือไม่ (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 10 (형법 제10조), กรณีที่ 1 และ 19)
  • หากคาดหมายได้ว่าจะเกิดอันตรายแต่จงใจทำให้ตนเองอยู่ในภาวะที่มีความบกพร่องทางจิตใจ อาจไม่ได้รับการลดหรือยกเว้นโทษโดยอ้างภาวะดังกล่าว (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 10 วรรค 3 (형법 제10조 제3항), กรณีที่ 18)
  • โดยหลักแล้ว การไม่รู้กฎหมายไม่ทำให้พ้นโทษในฐานะความสำคัญผิดในกฎหมาย บุคคลต้องเข้าใจผิดว่าในกรณีเฉพาะของตน กฎหมายอนุญาตให้กระทำได้ และต้องมีเหตุอันสมควรที่เชื่อเช่นนั้น (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 16 (형법 제16조), กรณีที่ 2 และ 24)
  • การกระทำโดยชอบจะพิจารณาโดยรวม ไม่เพียงแต่ความชอบธรรมของจุดมุ่งหมาย แต่รวมถึงความเหมาะสมของวิธีการ ความสมดุลของประโยชน์ทางกฎหมาย ความเร่งด่วน และการมีหรือไม่มีวิธีอื่นด้วย (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 20 (형법 제20조), กรณีที่ 3, 4, 5 และ 9)
  • การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายต้องเป็นการป้องกันที่เหมาะสมต่อการละเมิดอันมิชอบซึ่งกำลังเกิดขึ้น โดยทั่วไป การกระทำระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันโดยมีเจตนาจะทำร้ายกันยากที่จะได้รับการยอมรับว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 21 (형법 제21조), กรณีที่ 6)
  • หากบุคคลที่มีหน้าที่ต้องลงมือกระทำตามกฎหมายสามารถป้องกันอาชญากรรมได้แต่กลับละเลย จนเอื้อให้มีการกระทำความผิด อาจเป็นความผิดที่เกิดจากการละเว้นหรือความผิดฐานสนับสนุนการกระทำความผิดได้ (กรณีที่ 7)
  • การพยายามกระทำความผิดอาจถูกลงโทษได้ หากสมัครใจหยุดการกระทำหรือป้องกันไม่ให้ผลเกิดขึ้น อาจลดหรือยกเว้นโทษในฐานะการพยายามกระทำความผิดที่ยับยั้งได้เอง หากไม่สามารถหยุดยั้งการกระทำความผิดของผู้ร่วมกระทำได้จริง อาจไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นการพยายามกระทำความผิดที่ยับยั้งได้เอง (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 25 และมาตรา 26 (형법 제25조·제26조), กรณีที่ 14)

คำถามที่พบบ่อย

Q. หากมีความผิดปกติทางจิต จะไม่ถูกลงโทษแม้ก่ออาชญากรรมใช่หรือไม่

ข้อเท็จจริงที่ว่าบุคคลมีความผิดปกติทางจิตเพียงอย่างเดียว ไม่ทำให้พ้นโทษ การพิจารณาว่าในขณะกระทำความผิด บุคคลนั้นมีความสามารถในการแยกแยะข้อเท็จจริงหรือควบคุมการกระทำเพราะความผิดปกติดังกล่าวลดลงหรือไม่มีเลยหรือไม่ จะพิจารณาจากพฤติการณ์ต่าง ๆ โดยรวม (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 10 (형법 제10조))

กรณี 1, กรณี 19

Q. หากเมาสุราและจำอะไรไม่ได้ จะได้รับการลดโทษหรือไม่

การเมาสุราเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้ลดโทษ ในกรณีที่บุคคลคาดหมายได้ว่าจะเกิดอันตราย เช่น ขับรถขณะมึนเมา แต่จงใจทำให้ตนเองอยู่ในภาวะที่มีความบกพร่องทางจิตใจ การลดโทษหรือยกเว้นโทษเนื่องจากความบกพร่องทางจิตใจอาจไม่นำมาใช้ (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 10 วรรค 3 (형법 제10조 제3항))

กรณี 18

Q. หากไม่รู้กฎหมายและไม่รู้ว่าการกระทำนั้นผิดกฎหมาย จะหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษได้หรือไม่

การไม่รู้กฎหมายหรือข้อบังคับเพียงอย่างเดียว โดยทั่วไปไม่เพียงพอที่จะพ้นโทษ โดยทั่วไป หากการกระทำนั้นเป็นความผิด แต่บุคคลเข้าใจผิดว่าในกรณีเฉพาะของตน กฎหมายอนุญาตให้กระทำได้ และมีเหตุอันสมควรที่เชื่อเช่นนั้น จึงอาจเป็นกรณีที่ต้องพิจารณาความสำคัญผิดในกฎหมาย (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 16 (형법 제16조))

กรณี 2, กรณี 24

Q. หากฝ่าฝืนกฎหมายเพื่อจุดมุ่งหมายที่ดี จะถือเป็นการกระทำโดยชอบได้หรือไม่

การกระทำจะถือเป็นการกระทำโดยชอบเพียงเพราะมีจุดมุ่งหมายที่ชอบธรรมไม่ได้ ต้องพิจารณาร่วมกันทั้งจุดมุ่งหมายและวิธีการของการกระทำ ประโยชน์ที่ได้รับความคุ้มครองและประโยชน์ที่ถูกละเมิด ความเร่งด่วน และความเป็นไปได้ที่จะใช้วิธีอื่น (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 20 (형법 제20조))

กรณี 3, กรณี 4, กรณี 23

Q. หากอีกฝ่ายเป็นคนลงมือก่อน การลงมือตอบโต้ถือเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

การที่อีกฝ่ายเริ่มทำร้ายก่อนเพียงอย่างเดียว ไม่ทำให้ถือว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย หากทั้งสองฝ่ายทะเลาะวิวาทโดยมีเจตนาจะทำร้ายกัน การกระทำระหว่างการต่อสู้กันอาจไม่ถือเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย และการทำร้ายเพื่อระบายความโกรธหลังพ้นจากการถูกละเมิดแล้วก็ยากที่จะถือเป็นการป้องกัน (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 21 (형법 제21조))

กรณี 6

Q. หากไม่ได้ลงมือก่ออาชญากรรมโดยตรง แต่ปล่อยปละละเลย จะถูกลงโทษได้หรือไม่

หากบุคคลมีหน้าที่ต้องป้องกันผลของอาชญากรรมตามกฎหมายหรือหน้าที่ในตำแหน่งงาน และสามารถป้องกันได้แต่กลับปล่อยปละละเลย โดยการละเว้นนั้นเอื้อให้ผู้กระทำความผิดหลักก่ออาชญากรรมได้ อาจเป็นความผิดที่เกิดจากการละเว้นหรือความผิดฐานสนับสนุนการกระทำความผิดได้ โดยจะพิจารณาอย่างเป็นรูปธรรมถึงหน้าที่ที่ต้องลงมือกระทำและความเป็นไปได้ในการป้องกันผลดังกล่าว

กรณี 7

Q. หากลงมือก่ออาชญากรรมแล้วหยุดเอง จะไม่ถูกลงโทษหรือไม่

หากเริ่มลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่สมัครใจหยุดการกระทำหรือป้องกันไม่ให้ผลเกิดขึ้น อาจลดโทษหรือยกเว้นโทษในฐานะการพยายามกระทำความผิดที่ยับยั้งได้เอง กรณีนี้แตกต่างจากกรณีที่การกระทำความผิดไม่สำเร็จเพราะมีอุปสรรคภายนอก และยังมีความสำคัญด้วยว่าบุคคลได้หยุดยั้งไม่ให้ผู้ร่วมกระทำความผิดดำเนินการต่อได้จริงหรือไม่ (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 25 และมาตรา 26 (형법 제25조·제26조))

กรณี 14

Q. หากก่ออาชญากรรมในต่างประเทศและถูกลงโทษที่นั่นแล้ว จะไม่ถูกลงโทษซ้ำในเกาหลีใช่หรือไม่

ตามกรณีตัวอย่าง หากชาวต่างชาติก่ออาชญากรรมนอกประเทศต่อสาธารณรัฐเกาหลีหรือพลเมืองสาธารณรัฐเกาหลี อาจใช้กฎหมายอาญาภายในประเทศตามมาตรา 6 แห่งประมวลกฎหมายอาญา (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 6 (형법 제6조)) มีการกล่าวถึงคำพิพากษาว่า คำพิพากษาของศาลต่างประเทศไม่มีผลผูกพันคดีในประเทศ และการที่ได้รับโทษในต่างประเทศอาจนำมาพิจารณาเมื่อกำหนดโทษในประเทศได้

กรณี 17, กรณี 25

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 5 (형법 제5조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 6 (형법 제6조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 7 (형법 제7조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 9 (형법 제9조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 10 (형법 제10조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 12 (형법 제12조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 13 (형법 제13조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 16 (형법 제16조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 20 (형법 제20조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 21 (형법 제21조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 (형법 제22조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 25 (형법 제25조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 26 (형법 제26조)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 155 วรรค 4 (형법 제155조 제4항)
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 (형법 제297조)

ข้อควรระวัง

  • การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย การกระทำโดยชอบ และการกระทำโดยจำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงภยันตราย จะพิจารณาเป็นรายกรณีโดยพิจารณาจุดมุ่งหมายและวิธีการของการกระทำ ตลอดจนสถานการณ์ในขณะนั้น
  • การมีหรือไม่มีความผิดปกติทางจิตเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะสรุปเรื่องความรับผิดได้ ความสามารถในขณะกระทำความผิดและพฤติการณ์ก่อนและหลังการกระทำมีความสำคัญ
  • ในกรณีตัวอย่างมีบางส่วนที่อ้างถึงกฎหมายฉบับเดิมหรือบทบัญญัติก่อนการแก้ไข จึงควรตรวจสอบกฎหมายที่ใช้บังคับในปัจจุบันกับคดีจริงแยกต่างหาก
  • คู่มือนี้เป็นคำอธิบายทั่วไปตามกรณีปรึกษาที่นำเสนอ การพิจารณาว่าจะได้รับโทษจริงหรือไม่อาจแตกต่างกันไปตามข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานในคดี

บทความที่เกี่ยวข้อง

กรณีปรึกษาที่ใช้อ้างอิง

คู่มือนี้ AI สรุปจากกรณีปรึกษาของสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลีต่อไปนี้ (ภาษาเกาหลี)

  1. 충동조절장애에 따른 범행을 심신장애로 인한 범행으로 볼 수 있는지
  2. 법령 오인으로 중개수수료를 초과하여 받은 경우에 법률의 착오인지
  3. 관리비가 체납된 경우 관리사무소의 단수조치가 정당행위인지
  4. 수지침시술행위가 무면허의료행위로서 처벌되는지
  5. 초·중등학교 교사의 체벌이 어느 정도까지 허용될 수 있는지
  6. 싸움 중에 행해진 가해행위가 정당방위에 해당할 수 있는지
  7. 부하직원의 배임행위를 발견하고도 방치한 경우 형사처벌 여부
  8. 운전면허가 취소된 줄 모르고 운전한 경우 무면허운전에 해당되는지
  9. 근로자의 쟁의행위가 형법상 정당행위가 되기 위한 요건
  10. 지압서비스가 의료법상의 의료행위에 해당되는지
  11. 위법한 강제연행 과정에서 음주측정 요구에 응하여야 하는지
  12. 스스로 범죄를 범한 자가 긴급피난을 할 수 있는지
  13. 초법규적 책임조각사유로서 기대불가능성
  14. 범죄행위 중 자의로 범행을 중단했을 경우에도 처벌하는지
  15. 경찰관이 행인의 소지품을 수색한 경우 그것이 정당한 것인지
  16. 노동조합원의 찬반투표 없이 한 쟁의행위의 형사처벌 여부
  17. 외국인이 국외에서 사문서를 위조한 경우, 형법이 적용되는지
  18. 만취 후 운전하여 교통사고를 낸 경우 심신장애로 인한 감경 여부
  19. 정신질환자의 범죄에 대한 형법 제10조의 적용 기준
  20. 피고인에게 불리한 판례변경과 소급금지원칙
  21. 낙선운동의 경우에도 공직선거법이 적용되는지
  22. 고속도로를 주행 하던 중 무단횡단하던 운행자를 미리 발견한 경우
  23. 민사소송에서의 증거 수집을 위한 실정법 위반행위의 효과
  24. 법률의 부지의 효과
  25. 외국에서 처벌받은 범죄행위에 대해 다시 국내에서 처벌받을 수 있는지 여부

คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับกฎหมายเกาหลี ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะกรณี โปรดปรึกษาทนายความหรือสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลี (โทร 132 ในเกาหลี)