แนวทางพิจารณาอุบัติเหตุจากการทำงานว่าเป็นเหตุจากการทำงานและการชดเชย

อ้างอิงกรณีปรึกษา 30 กรณี · อัปเดต 4 ตุลาคม 2569 · แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลี

การจะถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน ต้องมีความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลอย่างสมควรระหว่างงานกับการบาดเจ็บ โรค ความพิการ หรือการเสียชีวิต ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลให้ชัดแจ้งทางการแพทย์เสมอไป ส่วนอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปหรือกลับจากที่ทำงาน และกรณีโรคเดิมทรุดหนักขึ้น ต้องพิจารณากฎหมายที่ใช้บังคับในขณะเกิดเหตุและลำดับเหตุการณ์เฉพาะกรณีร่วมกัน

ผู้เกี่ยวข้อง → ลูกจ้าง → นายจ้าง → ผู้ประกันเงินทดแทน → ① เกิดเหตุบาดเจ็บ เจ็บป่วย พิการ หรือเสียชีวิต → เกิดระหว่างทำงาน หรือเดินทางไปกลับตามปกติ? → ใช่ มาตรา 37 และ 5 ข้อ 1 เดินทางตั้งแต่ 1 ม.ค. 2018 มาตรา 37 วรรค 1 ข้อ 3 → ไม่ใช่ → มีความสัมพันธ์อย่างสมควร ระหว่างงานกับเหตุ? → ใช่ → งานทำให้อาการเกิดขึ้น หรือทรุดเร็วกว่าธรรมชาติ? → อาจเข้าเกณฑ์ อุบัติเหตุจากการทำงาน → ข้อเท็จจริงยังไม่พอ ให้เข้าเกณฑ์อุบัติเหตุจากงาน → ตรวจวันที่เกิดเหตุและกฎหมายที่ใช้ → พิจารณาสุขภาพ ลำดับเหตุการณ์ และการรักษา → ตรวจสถานะลูกจ้างและแยกประเด็นความรับผิด → กฎหมาย ณ วันเกิดเหตุ เส้นทางและวิธีเดินทางจริง → หลักฐานความสัมพันธ์ของงานกับการบาดเจ็บหรือโรค → ลักษณะงานจริงและความรับผิดชดใช้เป็นคนละประเด็น

ประเด็นสำคัญ

อุบัติเหตุจากการทำงานหมายถึงการบาดเจ็บ โรค ความพิการ หรือการเสียชีวิตที่เกิดจากงานระหว่างปฏิบัติงาน และต้องมีความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลอย่างสมควรระหว่างงานกับอุบัติเหตุนั้น (มาตรา 37 และมาตรา 5 ข้อ 1 แห่งพระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน (산업재해보상보험법 제37조, 제5조 제1호))
ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลให้ชัดแจ้งในทางการแพทย์หรือวิทยาศาสตร์ธรรมชาติเสมอไป แต่อาจสันนิษฐานได้จากข้อเท็จจริงหลายประการ เช่น สุขภาพ ลำดับเหตุการณ์ก่อนเกิดโรค และความคืบหน้าของการรักษา (คดีที่ 9, 10 และ 25)
ในคดีที่กล่าวถึง การพิจารณาอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปหรือกลับจากที่ทำงานตามกฎหมายฉบับเก่าให้ความสำคัญกับการควบคุมและจัดการของนายจ้าง แต่ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2018 อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างเดินทางไปหรือกลับจากที่ทำงานตามเส้นทางและวิธีการปกติก็ถูกกำหนดให้เป็นอุบัติเหตุจากการทำงานด้วย (มาตรา 37 วรรค 1 ข้อ 3 แห่งพระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน (산업재해보상보험법 제37조 제1항 제3호))
แม้เป็นโรคเดิม ก็อาจได้รับการยอมรับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน หากอุบัติเหตุจากการทำงานหรือหน้าที่ที่หนักเกินไปทำให้อาการทรุดหนักขึ้นเร็วกว่าการดำเนินโรคตามธรรมชาติ หรือทำให้อาการปรากฏขึ้น (คดีที่ 10 และ 25)
หากความเครียดจากการทำงานทำให้โรคทางจิตทรุดหนักลง จนความสามารถในการตัดสินใจตามปกติลดลงอย่างมากและนำไปสู่การฆ่าตัวตาย ก็อาจยอมรับได้ว่ามีความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลอย่างสมควรระหว่างงานกับการเสียชีวิต (คดีที่ 11 และ 18)
การพิจารณาว่าเป็นลูกจ้างหรือไม่ ไม่ได้ตัดสินจากชื่อสัญญาเพียงอย่างเดียว แต่สามารถพิจารณาลักษณะที่แท้จริงของงาน เช่น การสั่งงานและการกำกับดูแล ข้อจำกัดเกี่ยวกับเวลาหรือสถานที่ทำงาน ลักษณะของค่าตอบแทน และการทำงานให้ผู้ว่าจ้างรายเดียวเป็นหลัก (คดีที่ 7 และ 17)
หากขาเทียมเสียหายจากเหตุเกี่ยวกับงาน ก็อาจรวมอยู่ในความบาดเจ็บที่มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาล และหากความพิการเดิมรุนแรงขึ้นจากการบาดเจ็บในการทำงาน จะไม่พิจารณาจากเหตุเพียงอย่างเดียวว่าความพิการเดิมเกิดจากอุบัติเหตุจากการทำงานหรือไม่ (คดีที่ 14 และ 21)
การพิจารณาว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานและความรับผิดชดใช้ค่าเสียหายของนายจ้างหรือบุคคลอื่นเป็นคนละประเด็น ในกรณีอุบัติเหตุของลูกจ้างที่ถูกส่งไปทำงาน มีคดีศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า หากนายจ้างผู้ใช้แรงงานหรือผู้เกี่ยวข้องประมาท ผู้ประกอบธุรกิจจัดส่งแรงงานก็อาจต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายด้วย (คดีที่ 23)

คำถามที่พบบ่อย

Q. หากเกิดอุบัติเหตุขณะขับรถของตนเองไปทำงานตามเส้นทางปกติ จะได้รับการยอมรับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้หรือไม่?

กฎหมายฉบับแก้ไขที่มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2018 ตามที่กล่าวถึงในคดีนี้ กำหนดว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างเดินทางไปทำงานหรือกลับจากที่ทำงานตามเส้นทางและวิธีการปกติ ถือเป็นอุบัติเหตุจากการเดินทางไปทำงาน อย่างไรก็ตาม ต้องตรวจสอบกฎหมายที่ใช้บังคับในเวลาที่เกิดอุบัติเหตุ รวมถึงเส้นทางและวิธีการเดินทางจริง และความเกี่ยวข้องระหว่างงานกับอุบัติเหตุ

กรณี 1, กรณี 4, กรณี 5, กรณี 8

Q. หากต้องการให้ยอมรับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน จำเป็นต้องพิสูจน์ความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลระหว่างงานกับโรคอย่างแน่ชัดทางการแพทย์หรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ให้ชัดแจ้งในทางการแพทย์หรือวิทยาศาสตร์ธรรมชาติเสมอไป การพิสูจน์อาจได้รับการยอมรับได้ แม้เป็นกรณีที่สามารถสันนิษฐานได้ว่ามีความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลอย่างสมควร โดยพิจารณาจากสถานการณ์หลายประการ เช่น สุขภาพในขณะที่เริ่มทำงาน ลำดับเหตุการณ์ก่อนเกิดโรค ลักษณะของโรค และความคืบหน้าของการรักษา

กรณี 9, กรณี 10, กรณี 25

Q. หากมีโรคเดิมอยู่แล้ว แต่อาการทรุดหนักลงเพราะงาน จะถือเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้หรือไม่?

แม้จะเป็นโรคเดิม ก็อาจได้รับการยอมรับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน หากอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับงานหรือภาระหน้าที่ทำให้โรคนั้นทรุดหนักขึ้นเร็วกว่าการดำเนินโรคตามธรรมชาติ หรือทำให้อาการปรากฏชัดขึ้น ต้องพิจารณาสภาพของโรคเดิม ลักษณะงาน และลำดับเหตุการณ์ที่ทำให้อาการทรุดหนักขึ้นร่วมกัน

กรณี 10, กรณี 25

Q. กรณีฆ่าตัวตายหลังป่วยเป็นโรคซึมเศร้าจากความเครียดในการทำงาน จะได้รับการยอมรับว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้หรือไม่?

หากเห็นได้ว่าอาการซึมเศร้าทรุดหนักลงจากความเครียดในการทำงาน จนความสามารถในการรับรู้และเลือกการกระทำอย่างเหมาะสมหรือความสามารถในการยับยั้งควบคุมตนเองทางจิตใจลดลงอย่างมาก และนำไปสู่การฆ่าตัวตาย ก็อาจยอมรับได้ว่ามีความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลอย่างสมควรระหว่างงานกับการเสียชีวิต มีคดีที่วินิจฉัยว่า การมีปัจจัยเปราะบางส่วนบุคคลเข้ามาเกี่ยวข้อง หรือการไม่มีอาการทางจิตก่อนฆ่าตัวตายไม่นาน ไม่ได้ทำให้ต้องวินิจฉัยเป็นอย่างอื่นเพียงเพราะเหตุเหล่านั้น

กรณี 11, กรณี 18

Q. พนักงานส่งของด่วนหรือผู้จัดหาประกันภัยจะถือเป็นลูกจ้างภายใต้ประกันอุบัติเหตุจากการทำงานได้หรือไม่?

อาจได้รับการยอมรับว่าเป็นลูกจ้าง โดยพิจารณาจากเนื้อหาและลักษณะที่แท้จริงของงาน ต้องพิจารณาข้อเท็จจริงเฉพาะกรณี เช่น การสั่งงานและการกำกับดูแล ข้อจำกัดเกี่ยวกับเวลาหรือสถานที่ทำงาน ลักษณะของค่าตอบแทน และการทำงานให้ผู้ว่าจ้างรายเดียวเป็นหลัก ในคดีที่กล่าวถึง มีการวินิจฉัยว่าพนักงานส่งของด่วนและผู้จัดหาประกันภัยผ่านการขายทางไกลอาจถือเป็นลูกจ้างได้

กรณี 7, กรณี 17

Q. หากล้มระหว่างทำงานจนขาเทียมหัก จะได้รับค่ารักษาพยาบาลหรือไม่?

ในคดีที่กล่าวถึง มีการวินิจฉัยว่า ขาเทียมที่เป็นอุปกรณ์ทดแทนขาซึ่งทดแทนการทำงานในเชิงหน้าที่ ทางกายภาพ และในทางปฏิบัติ ขาเทียมที่เสียหายจากเหตุเกี่ยวกับงานจึงรวมอยู่ในความบาดเจ็บของลูกจ้างที่มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาลด้วย อย่างไรก็ตาม การจะได้รับการยอมรับจริงหรือไม่ต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเฉพาะกรณี เช่น อุบัติเหตุเกิดจากเหตุเกี่ยวกับงานหรือไม่

กรณี 21

Q. หากความพิการเดิมรุนแรงขึ้นในส่วนเดียวกันจากการบาดเจ็บในการทำงาน จะพิจารณาอย่างไร?

คำพิพากษาที่กล่าวถึงในคดีนี้ตีความว่า บทบัญญัติดังกล่าวใช้กับกรณีที่ความพิการในส่วนเดียวกันรุนแรงขึ้นจากการบาดเจ็บในการทำงาน โดยไม่คำนึงว่าความพิการเดิมเกิดจากอุบัติเหตุจากการทำงานหรือไม่ ต้องตรวจสอบสภาพความพิการและบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องอย่างเฉพาะเจาะจง เพื่อพิจารณาขอบเขตและสิทธิในการได้รับเงินชดเชยกรณีทุพพลภาพ

กรณี 14

Q. หากอยู่ระหว่างรับการรักษาจากอุบัติเหตุจากการทำงาน แต่การรักษามีเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้อาการทรุดหนักลง จะรับการรักษาต่อไปได้หรือไม่?

คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่กล่าวถึงในคดีนี้วินิจฉัยว่า หากจำเป็นต้องรับการรักษาเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้อาการที่คงที่อยู่แล้วทรุดหนักลง โดยไม่ใช่การรักษาที่ทำให้อาการของโรคหรือการบาดเจ็บดีขึ้น ก็อาจถือเป็นเหตุให้การรักษาสิ้นสุดลง ประเด็นที่อาจต้องพิจารณาคือ การรักษามุ่งให้อาการดีขึ้นหรือไม่ และอาการอยู่ในภาวะคงที่แล้วหรือไม่

กรณี 24

Q. หากลูกจ้างที่ถูกส่งไปทำงานได้รับบาดเจ็บ และนายจ้างผู้ใช้แรงงานประมาท ผู้ประกอบธุรกิจจัดส่งแรงงานต้องชดใช้ค่าเสียหายด้วยหรือไม่?

คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่กล่าวถึงในคดีนี้วินิจฉัยว่า หากนายจ้างผู้ใช้แรงงานหรือผู้เกี่ยวข้องมีส่วนประมาท ผู้ประกอบธุรกิจจัดส่งแรงงานอาจต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหาย แม้ตนเองจะไม่ได้ประมาทโดยตรงก็ตาม นี่เป็นการวินิจฉัยตามคำพิพากษาดังกล่าว ความรับผิดในกรณีจริงต้องพิจารณาลำดับเหตุการณ์ของอุบัติเหตุ สถานะและความประมาทของแต่ละฝ่าย เป็นต้น

กรณี 23

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 5 ข้อ 1 (산업재해보상보험법 제5조 제1호)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 5 ข้อ 4 (산업재해보상보험법 제5조 제4호)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 5 ข้อ 8 (산업재해보상보험법 제5조 제8호)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 6 (산업재해보상보험법 제6조)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 37 (산업재해보상보험법 제37조)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 40 (산업재해보상보험법 제40조)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 51 (산업재해보상보험법 제51조)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 57 (산업재해보상보험법 제57조)
พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 77 (산업재해보상보험법 제77조)
กฤษฎีกาบังคับใช้พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 29 (산업재해보상보험법 시행령 제29조)
กฤษฎีกาบังคับใช้พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 36 ข้อ 2 (산업재해보상보험법 시행령 제36조 제2호)
กฤษฎีกาบังคับใช้พระราชบัญญัติประกันเงินทดแทนการประสบอันตรายจากการทำงาน มาตรา 53 วรรค 4 (산업재해보상보험법 시행령 제53조 제4항)
พระราชบัญญัติความปลอดภัยและอาชีวอนามัยในการทำงานว่าด้วยการป้องกันอุบัติเหตุจากการทำงาน มาตรา 5 (산업재해예방에 관한 산업안전보건법 제5조)
พระราชบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองลูกจ้างที่ถูกส่งไปทำงานและเรื่องอื่น ๆ มาตรา 34 (파견근로자보호 등에 관한 법률 제34조)
พระราชบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองลูกจ้างที่ถูกส่งไปทำงานและเรื่องอื่น ๆ มาตรา 35 วรรค 2 (파견근로자보호 등에 관한 법률 제35조 제2항)

ข้อควรระวัง

การพิจารณาอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปหรือกลับจากที่ทำงานอาจแตกต่างกันไปตามกฎหมายที่ใช้บังคับในเวลาที่เกิดเหตุ จึงไม่ควรนำการวินิจฉัยตามกฎหมายฉบับเก่าในคดีที่ผ่านมาไปใช้กับอุบัติเหตุในปัจจุบันโดยตรง
การพิจารณาว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานหรือไม่ ต้องพิจารณาความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลระหว่างงานกับอุบัติเหตุหรือโรค และข้อเท็จจริงเฉพาะกรณีโดยรวม ข้อสรุปในคดีหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้กับอุบัติเหตุที่คล้ายกันทุกกรณี
การพิจารณาสิทธิประโยชน์จากประกันอุบัติเหตุจากการทำงานและความรับผิดชดใช้ค่าเสียหายของนายจ้างหรือบุคคลภายนอกเป็นคนละประเด็น จึงต้องพิจารณาแยกจากกัน

กรณีปรึกษาที่ใช้อ้างอิง

คู่มือนี้ AI สรุปจากกรณีปรึกษาของสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลีต่อไปนี้ (ภาษาเกาหลี)

คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับกฎหมายเกาหลี ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะกรณี โปรดปรึกษาทนายความหรือสำนักงานช่วยเหลือทางกฎหมายเกาหลี (โทร 132 ในเกาหลี)