อย่างไรก็ตาม โรงพยาบาลทุกแห่งไม่ได้ใช้หลักเกณฑ์เดียวกัน บางแห่งใช้อัตราทั่วไป และแม้แต่ในเครือโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเดียวกัน โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน สาขาหลัก (부산대병원 본원) ใช้อัตรานานาชาติ ขณะที่โรงพยาบาลยางซาน (양산병원) ใช้อัตราทั่วไป

ภูมิหลังและบริบท

โดยทั่วไป อัตรานานาชาติ (국제수가) เป็นหลักเกณฑ์ค่ารักษาที่ใช้กับชาวต่างชาติที่เดินทางมายังเกาหลีเพื่อรับการรักษา เช่น นักท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ รวมถึงผู้ป่วยที่ไม่อยู่ในระบบประกันสุขภาพ ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งชาวเกาหลีและชาวต่างชาติ ผู้ป่วยที่ไม่อยู่ในระบบประกันสุขภาพหมายถึงผู้ป่วยที่ไม่ได้รับความคุ้มครองจากประกันสุขภาพ เนื่องจากโรงพยาบาลกำหนดกลุ่มผู้รับบริการและค่ารักษาเอง หลักเกณฑ์ที่ใช้กับผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนจึงอาจแตกต่างกันไปในแต่ละโรงพยาบาล

สำนักงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคิม (김 의원실) เปรียบเทียบค่ารักษาของผู้ป่วยชาวต่างชาติในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติ กับค่ารักษาของผู้ใช้โครงการสนับสนุนการรักษาพยาบาลสำหรับชาวต่างชาติกลุ่มเปราะบาง (취약 외국인 의료지원 프로그램) ในช่วงปี 2023–2025 โดยพิจารณากลุ่มการวินิจฉัย 20 กลุ่มที่มีวงเงินสนับสนุนสูงสุดในโครงการ และตัดกลุ่มที่มีผู้ป่วยน้อยกว่า 5 คนออก ผลที่ได้คือ ในกลุ่มการวินิจฉัยผู้ป่วยนอก 13 กลุ่มที่เหลือ ค่ารักษารวมเฉลี่ยต่อคนอยู่ที่ประมาณ 2.03 ล้านวอนสำหรับผู้ป่วยชาวต่างชาติในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติ และ 1.24 ล้านวอนสำหรับผู้ใช้โครงการสนับสนุน ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างสองกลุ่มอยู่ที่ ประมาณ 1.6 เท่า

อย่างไรก็ตาม ไม่ควรตีความตัวเลขนี้ว่าเป็นความแตกต่างของค่าใช้จ่ายจริงเมื่อคิดอัตรานานาชาติกับผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียน กลุ่มผู้ป่วยโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติที่นำมาเปรียบเทียบไม่ได้ประกอบด้วยผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนเท่านั้น และการวิเคราะห์ไม่ได้คำนึงถึงความรุนแรงของโรค รายละเอียดการรักษา หรือความแตกต่างของประเภทโรงพยาบาล ดังนั้น จึงไม่อาจระบุได้ว่าอัตรานานาชาติเป็นสาเหตุของช่องว่างที่พบโดยเฉลี่ยมากน้อยเพียงใด

ความหมายของข่าวนี้

หากหลักเกณฑ์ค่ารักษาแตกต่างกันระหว่างโรงพยาบาล อัตราที่ผู้ป่วยต้องจ่ายก็อาจต่างกันไปตามโรงพยาบาลที่เลือกเข้ารับบริการ เมื่อพิจารณาว่าการใช้อัตรานานาชาติอาจเพิ่มภาระให้ผู้ป่วยกลุ่มเปราะบาง จึงควรพิจารณาว่าเหมาะสมหรือไม่ที่จะใช้หลักเกณฑ์เดียวกันเพียงเพราะเป็นชาวต่างชาติ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลครั้งนี้ยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าอัตรานานาชาติทำให้ผู้ป่วยทุกคนต้องรับภาระเพิ่มขึ้นเท่าใด

คิม ยุน (김윤) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กล่าวว่า การใช้อัตรานานาชาติแบบเหมารวมกับชาวต่างชาติทุกคนอาจส่งผลเสียต่อผู้ป่วยที่เปราะบางต่อภาระค่ารักษาพยาบาล และควรปรับหลักเกณฑ์ให้สอดคล้องกับเหตุผลที่มารับการรักษาและสถานะทางเศรษฐกิจ ข้อเสนอนี้อาจมองได้ว่าไม่ได้ตั้งคำถามถึงความจำเป็นของอัตรานานาชาติโดยตัวมันเอง แต่ชวนพิจารณาว่าจำเป็นต้องมีหลักเกณฑ์ที่ไม่ปฏิบัติต่อผู้ที่เดินทางมาเพื่อรับการรักษากับผู้ที่เปราะบางทางเศรษฐกิจในแบบเดียวกันหรือไม่

ตัวอย่างเช่น หากผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนไปโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษา หลักเกณฑ์ค่ารักษาที่โรงพยาบาลแต่ละแห่งใช้ย่อมทำให้วิธีคิดค่าบริการแตกต่างกันได้ อย่างไรก็ตาม ไม่อาจคำนวณยอดเรียกเก็บจริงหรือส่วนต่างระหว่างหลักเกณฑ์ทั้งสองจากกรณีนี้เพียงกรณีเดียว

ข้อเท็จจริงที่ยืนยันได้และสิ่งที่ยังไม่ทราบ

ข้อเท็จจริงที่ยืนยันได้

  • โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน สาขาหลัก (부산대병원 본원) โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล (서울대병원) และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติจอนนัม (전남대병원) แจ้งสำนักงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคิมว่า โดยหลักแล้วใช้ค่ารักษาอัตรานานาชาติกับผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียน
  • โรงพยาบาลบางแห่งใช้อัตราทั่วไป และหลักเกณฑ์ที่ใช้ระหว่างโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน สาขาหลัก กับโรงพยาบาลยางซานก็แตกต่างกัน
  • ในข้อมูลปี 2023–2025 ของกลุ่มการวินิจฉัยผู้ป่วยนอก 13 กลุ่ม ค่ารักษารวมเฉลี่ยต่อคนของกลุ่มผู้ป่วยชาวต่างชาติอยู่ที่ประมาณ 2.03 ล้านวอน ส่วนผู้ใช้โครงการสนับสนุนอยู่ที่ 1.24 ล้านวอน
  • กลุ่มผู้ป่วยที่นำมาเปรียบเทียบไม่ได้ประกอบด้วยผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนเท่านั้น และการวิเคราะห์ไม่ได้คำนึงถึงความแตกต่างด้านความรุนแรงของโรค รายละเอียดการรักษา และประเภทโรงพยาบาล

สิ่งที่ยังไม่ทราบ

  • ค่ารักษารายการต่าง ๆ ของอัตรานานาชาติกับอัตราทั่วไปแตกต่างกันอย่างเป็นรูปธรรมเท่าใด?
  • ในบรรดาผู้ป่วยที่ถูกคิดอัตรานานาชาติ มีผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนกี่คน และค่ารักษาเฉลี่ยที่เรียกเก็บจากคนกลุ่มนี้จริง ๆ อยู่ที่เท่าใด?
  • มีแผนจะเปลี่ยนหลักเกณฑ์ที่โรงพยาบาลแต่ละแห่งใช้ หรือยอมรับข้อยกเว้นหรือไม่?

สิ่งที่ผู้อ่านควรตรวจสอบ

  • ก่อนเข้ารับการรักษา ควรสอบถามโรงพยาบาลแห่งนั้นเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ค่ารักษาที่ใช้กับผู้ย้ายถิ่นที่ไม่มีเอกสารขึ้นทะเบียนและค่าใช้จ่ายโดยประมาณ
  • แม้อยู่ในเครือโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเดียวกัน หลักเกณฑ์ของแต่ละสถานพยาบาลก็อาจต่างกัน จึงควรตรวจสอบหลักเกณฑ์ของโรงพยาบาลที่จะไปใช้บริการโดยตรง
  • หากกำลังพิจารณาใช้โครงการสนับสนุน อย่าใช้เพียงค่ารักษาเฉลี่ยที่พบในการเปรียบเทียบครั้งนี้มาตัดสินสิทธิ์รับการสนับสนุนหรือภาระค่าใช้จ่ายจริงของแต่ละคน แต่ควรตรวจสอบเงื่อนไขการใช้โครงการและการให้บริการของโรงพยาบาลที่เกี่ยวข้อง